ขอจงทรงพระเจริญ ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อมขอเดชะ ข้าพระพุทธเจ้าคณะสมาชิกไดอารีอีส.คอม



หนังสือ + รองเท้า + ธีมมืดอีกครั้ง





ช่วงนี้เรียนสบ๊ายสบาย ไม่ว่าจะเรียนในเวลาหรืออยู่เวร มันสบายไปหมด คนมันดวงดี ดวงคุณนาย ..แต่ความจริงควรจะเรียกว่าเป็นพวกดวงมหาอุด ดวงจู๋ อะไรเทือกๆ นี้มากกว่า

การอยู่สบายๆ มันไม่ใช่ว่าดีไปทั้งหมดหรอกค่ะ ไม่มีอะไรทำก็คือไม่มีอะไรให้ฝึกง่ะ อย่างวันนี้อยู่เวรนี่นั่งตบยุงเล่นได้เลย ว่างซะ.. ไม่มีอะไรทำเล้ย





ตอนสายๆ มีโอกาสไปแวะร้านหนังสือ

ไม่ได้เข้ามานาน แค่เดินเข้าไปก็มีความสุขและผ่อนคลายแล้ว หนังสือใหม่ๆ เพียบเลย หลากหลายแนว ปกสวย ตั้งชื่อน่าพลิกอ่าน น่ากว้านซื้อ ฮ่าๆ

แต่วันนี้เราเข้าไปโดยมีเป้าหมาย




จะซื้อเล่มล่างค่ะ

อยากได้หนังสือเล่มนี้กับเค้ามานานแล้วแหละ แต่มัวขี้เกียจอยู่เลยไม่ได้ไปดำเนินการซื้อ อีกอย่างคือไม่ถนัดซื้อโดยวิธีโอนตังค์ด้วยอะ โชคดีว่าเค้าพิมพ์หลายครั้ง และมีวางขายในร้านหนังสือแล้ว จึงได้มาเป็นของตัวเองในที่สุด

ตอนจ่ายตังค์ พนักงานถามว่าจะทำบัตรสมาชิกมั้ย ค่าทำบัตร 200 บาท บัตรใช้ได้หนึ่งปี และเมื่อทำบัตรจะได้หนังสือหนึ่งเล่ม (มีให้เลือกหลายเล่มเชียว)

ก็เลยตัดสินใจทำ คิด(หวัง)ว่าหนึ่งปีจะใช้คุ้ม ให้ญาติโยมเพื่อนพ้องยืมใช้ด้วยก็น่าจะดี ช่วยกันใช้จะได้คุ้มค่าคุ้มราคา

หนังสือแถมที่เค้าให้เลือกมา ก็ราคาประมาณสองร้อยกว่าทุกเล่ม เราเลือกอยู่ระหว่าง รวมเรื่องสั้นของไทย นิยายแปล แล้วก็หนังสือธรรมะ

เอาหนังสือธรรมะมาในที่สุด เพราะเข้าใจ (จากรูปเล่มและหน้าปก) ว่าน่าจะอ่านง่าย และอ่านแล้วคงได้ข้อคิดดีๆ เหมือนที่เคยอ่านหนังสือธรรมะดีๆ หลายเล่มที่มีอยู่ที่บ้าน




หนังสือสองเล่มที่ซื้อมา อ่านเล่มล่างไปพอสมควรแล้ว ตอนว่างๆ ก่อนขึ้นเวร แล้วก็ตอนอยู่เวร (เจียดเวลามาจากนั่งตบยุง)

เป็นหนังสือที่ดีค่ะ อ่านแล้วก็สร้างจิตสำนึกดีๆ ทุกครั้งที่อ่าน

อ่านแล้วรักเมืองไทยเพิ่มขึ้นอย่างอักโข จากที่รักอยู่แล้ว ^^V

แต่แอบมาเหี่ยวลงนิดหน่อยก็จากไอ้พวกเมสเสจข่าว ที่ยังอุตส่าห์ส่งมาตอนเที่ยงคืนตีหนึ่ง เรื่องปัญญาชนในเมืองกรุงทะเลาะกันเนี่ยแหละ!





อีกอย่างนอกจากเรื่องเรียนที่ทำๆ อยู่ช่วงนี้คือซ้อมกีฬา เพราะจะมีแข่งกีฬาระหว่างสถาบันอีกแล้ว ปีนี้มหาลัยต่างจังหวัดเป็นเจ้าภาพ

ช่วงก่อนหน้านี้รองเท้ากีฬาเราเพิ่งพังไปคู่นึง จากนั้นก็เลยมีเหลืออยู่คู่เดียว ต้องคอยหอบกลับไปกลับมาระหว่างบ้านกับหอ ไม่สะดวก

ก็เลยคิดจะซื้อใหม่อีกหนึ่งคู่





รองเท้าเทนนิสที่ใส่แล้วประทับใจที่สุดคือของวิลสัน

รองเท้ากีฬาดีๆ ไม่ได้เอาไว้ใส่เล่นกีฬาอย่างเดียว แต่เอาไว้ใส่ไปเที่ยวบุกตะลุยได้ด้วย เช่นเวลาที่ไปเที่ยวไกลๆ เป็นต้น

สาวสวยในการ์ตูนสาวแกร่งฯ บอกนางเอกว่า รองเท้าดีๆ จะพาเราไปในที่ดีๆ

แต่สำหรับตัวเราเองแล้ว ไม่รู้หรอกว่ารองเท้าดีมันช่วยเราได้ขนาดนั้น แต่อย่างน้อยมันก็ช่วยให้เราไม่เจ็บบาทาเวลาเล่นกีฬา ส่งเสริมสุขภาพกล้ามเนื้อและกระดูก รองเท้าดีๆ ทำให้เล่นกีฬาได้ดี และทำให้เที่ยวสนุก

วิลสันใส่ดีที่สุด ในราคาไม่แพงด้วย (ไนกี้ อาดิดาส ..พวกนี้แพงยี่ห้อ คุณภาพไม่ได้ดีกว่ากันเลย ความเห็นส่วนตัวนะ)





แต่ก่อนจะซื้อที่บูธวิลสันที่ไปเปิดตามงานแข่งเทนนิสต่างๆ มีให้เลือกเยอะและราคาลดลงจากราคาเต็ม

แม้หลังๆ ไม่ค่อยได้ไปงานแข่งๆ แล้ว ก็พบว่าในห้างมันชอบเอาวิลสันมาลดราคาเหมือนกัน คู่ที่ใช้อยู่ประจำก็ซื้อมาตอนลดราคาเนี่ยแหละ ลดทีนึง 30 เปอร์เซ็น

คราวนี้อยากซื้อรองเท้ากีฬาเพิ่มอีก ก็อยากหาซื้อยี่ห้อนี้แหละ ทั้งพ่อทั้งลูก


แต่เพิ่งรู้จากคนที่สนาม ว่าวิลสันมันจะเลิกผลิตรองเท้าแล้วววว แงงงง เค้าบอกมันเจ๊งงงง T^T มิน่าล่ะ ชอบเอามาขายเหมือนจะเลหลัง โละให้หมดๆ (แต่เท่าที่ซื้อมาถูกๆ คุณภาพก็ดีนะ)

เรากับพ่อเลยรีบไปเซ็นทรัล ดีใจที่ยังมีวิลสันเหลืออยู่ มันก็ลดราคาอยู่นั่นแหละ (สามสิบเปอร์เซ็นต์) แต่ที่เหลืออยู่นั่นส่วนใหญ่ก็จะเป็นพวกตกไซส์ ต้องไปก้มๆ เงยๆ ดูเบอร์ข้างกล่องที่ซ้อนๆ กันอยู่เต็มไปหมดเอาเอง ว่ามันมีเบอร์ของเรารึเปล่า




ดีใจแทบแย่ที่มันมี.. มีเบอร์ที่พอใส่ได้

^^V

ก็เลยซื้อมา และซื้อที่รองพื้นเท้ามาเสริม ก็จะใส่พอดี

เป็นรองเท้าคู่แรกของเราที่สีหวานขนาดนี้ เดิมไ่ม่เคยใส่สีหวานๆ เพราะมักใส่รองเท้าผู้าย -..-

คู่ของเราพันสอง ของพ่อสองพันสี่

เราอะไม่เท่าไหร่ แต่อยากให้พ่อใส่ที่มันอุ้มเท้าดีๆ เพราะพ่อมีปัญหาเข่าเสื่อม (โอเอแบบเพิ่งเริ่มๆ อะ) และเจ็บพื้นเท้า หมอบอกว่าพังผืดที่เท้าอักเสบ แต่รักษาแล้วก็ยังไม่เห็นจะหาย (แพลนต้าแฟสชิไอติส) จะไปหาอาจารย์คนใหม่แล้วเนี่ย

เสียดายวิลสัน รองเท้าดีๆ ราคาไม่แพง ที่ใช้มาตลอด โอ เจ๊งซะแล้ว T.T เสียดายจัง ความใส่ดีไม่ได้ช่วยอะไรวิลสันเลยเหรอเนี่ย






วันนี้ไดอารี่มีความเปลี่ยนแปลง คือกลับสู่ยุคมืดอีกครั้ง

(เปลี่ยนธีมไดอารี่นั่นเอง ^^)




รูปนี้ถ่ายที่พระราชวังเฮลล์บรุน ซัลส์บวร์ก ออสเตรีย ปลายฤดูหนาวที่หิมะยังปกคลุมทุกหนทุกแห่ง และท้องฟ้าก็ยังคอยโปรยปุยขาวๆ ลงมาห่มเมืองอยู่เสมอ

ซัลส์บวร์ก แปลว่าเมืองเกลือ

หรือที่เห็นขาวโพลนไปหมดนั่นนั่นมันเป็นเกลือ ไม่ใช่หิมะกันแน่นะ?

หรือที่แท้ถ่ายแถวสมุทรปราการ สมุทรสาครบ้านเรานี่เอง!?



ฮ่าๆ ย้อเย่น ถ่ายมาจากซัลส์บวร์กอะแหละจ้าาา

^____________^





ปล. อะไรเป็นสาเหตุให้คนซ่อนคอมเมนท์? เราซ่อนทีไรไม่เห็นมีอะไรเปลี่ยนแปลงจากเดิม  ออกแนวคอมเมนท์ลดลงจากเดิมประมาณนึงด้วยซ้ำ  ^^''





พลอย
จะตีสองแล้ว จันทร์ที่หก ต.ค. ห้าหนึ่ง
ที่หอพักจ้า

Locations of visitors to this page
<< ขับรถขับรา

 

  ตุลาคม
อ. จ. อ. พ. พฤ. ศ. ส.
1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31
[ archive / ไดอารีทั้งหมด ]

- Vincent
- Somewhere Only We Know
- Perhaps Me

eXTReMe Tracker